| تبليغات | X |
چند روزي است صدا و سيماي جمهوري اسلاي ايران مظلوميت مردم فلسطين را كه اين روزها اوج گرفته است را به تصوير مي كشد. از خنده ها و شادي هاي جواناني مي گويد كه مشغول تماشا و لذت بردن از مسابقات جام جهاني هستند و در ديگر سو از اشكها و وداع جواناني كه اين روزها تنها آرزويشان اين است كه شب بار ديگر تمام اعضاي خانواده را در كنار هم ببينند سخن مي گويد. اما غافل از اينكه در گوشه اي از همين سرزميني كه ما در آن زندگي مي كنيم ، هموطناني به خاك و خون كشيده شده اند. هموطناني كه تنها گناهنشان مرزنشيني است. هموطناني كه قرباني هيچ و پوچ سياست شده اند. آري براي دومين بار در هفته جاري منطقه مرزي سرو اروميه ( مرز ايران و تركيه ) از سوي نمي دانم چه كساني مورد حمله قرار گرفت. هموطناني جان خود را از دست دادند و عده اي ديگر زخمي شدند. نمي دانم چرا كسي نمي خواهد روايت رنج مردممان را حكايت كند؟ نمي دانم آيا سرنوشت مردم ملتمان تا اين اندازه بي اهميت است براي مسئولانمان؟ نمي دانم چرا خبرها را كتمان مي كنند؟ اين روزها دلم مي خواهد درد خود را فرياد زنم. بگريم به حال خودم ، مردمم. مردمي خسته.
خيال نكنيد از مظلوميت مردم فلسطين چيزي نمي دانم. نه . من هم انسانم. مسلمانم و هر بار كه تصاوير غم انگيز حوادث فلسطين را مي بينم ، نوعي نفرت سراسر وجودم را مي گيرد. مي دانم چه رنجي مي كشند. چه سختي هايي را تحمل مي كنند. اما نمي توانم قبول كنم كه مردم سرزمين مادريم در گوشه اي ، در سكوت و غربت به خاك و خون كشيده شوند و آنگاه بجاي اينكه به حال خودمان دل بسوزانيم به حال مردم ديگر ملتها بگرييم.
باور کنید اين عدالت نيست!
سيزدهم تيرماه جشن تيرگان است. ايرانيان قديم اين روز را گرامي مي داشتند. تن به آب مي سپردند و خداوندگار را ستايش مي كردند. تيرگان اگر چه به اهميت نوروز و مهرگان و سده نبود ، اما از يك سو بزرگداشتي بود براي فرشته آب و از سوي ديگر يادواره اي بود براي " آرش".
آرش كمانگير ، دلير مرد ايراني كه جان در كمان نهاد و از فراز دماند كوه تيري پراند و جغرافياي ايران را معنا كرد.
در اين سالها هنوز در بخش هايي از مازندران جشن تيرگان برپا مي شود ، هر چند در سكوت و غربت !
" آرش " چه واقعيت باشد ، چه آرزو تفاوتي نمي كند. نام او هم سنگ نام ايران است. مهم اين است كه ايران هنوز واقعيت دارد.
. . . آرش !
سه شنبه روز در هفته نو ، تيرگان روز از تيرماه ، جشن يادمان توست و چه پرشكوه است پيمان ما براي پاسداشت نام ايران در گستره گيتي. صبحگاه سه شنبه به احترام نام تو و به عشق ايران زمين تن به آب مي سپاريم ، چنان كه پدرانمان مي سپردند و تير و ناهيد را به عشق مي خوانيم كه كشتزارهامان سبز و بارور باشد و دلهامان شاد.
امشاسپندان آمده اند ، سرودشان نيك گفتاري و نيك كرداري و نيك رفتاري ست ، و ما كه ريشه مان در نام توست و دستهامان بر درخت ستبر و باشكوه كردار و رفتار علي ( ع ) آنان را خوش آمد مي گوييم. باشد آنچنان كه ذره ذره پراكندي بر خاك ايران ، از هر جا گلي رويد و چشمه اي جوشد و ماه تا ماهي نام سرزمين مادري را فرياد زنند.
با احترام.
تيرگان 1385 هجري خورشيدي
در میان عاشق و معشوق همه توهمات جهان جاری است!
